Mi siput tempe dan sambal kicap,
Nasi ambeng juga bolehku hidang,
Cuma satu ku rasa tak lengkap,
Mana nak cari si telur pindang.
Anak dara berjalan santun,
Anak teruna mencuri pandang,
Lepas gian gile berpantun,
Biarpun cuma berpantun sorang.
Jangan tuan kelam kabut,
Aku di sini sentiasa aman,
Jiwa tak kacau hati tak serabut,
Cuma teringat kampung halaman.
Tahun baru Tahun Masihi,
Umur meningkat badan berisi,
Rindu amat kampung sendiri,
Apakan daya rezekiku di sini.
Empat Musim terus berlalu,
Ku teruskan langkah walau kepayahan,
Tiada lain, niatku satu,
Pulang nanti segulung kejayaan.
Menjengah tingkap ternampak bulan,
Mata dah rabak fikiran dah mamai,
Sini je dulu wahai kawan,
Assalamualaikum & selamat gud bye. ;-)
~ Sesungguhnya, adalah teramat rugi kalau anak Johor tak tau berpantun. Tak payah ngaku Johor pun boleh (Hihihi, kerek gile! hehehe) ~
p/s: Terima Kasih untuk Cikgu Zaleha Othman (SKBB2, Muar Johor), Allahyarham Cikgu Razali Atan (SDAD, Muar Johor). Al Fatiha. Tanpa cikgu, saya tak tau nak susun huruf jadi perkataan. Tanpa cikgu, saya tak tau nak susun ayat. Tanpa cikgu, saya tidak berada di sini. Terima Kasih Cikgu ~
Aku amik kat sini.
Teringat kisah ponjot duit :).
